Blogs

Dans Magazine - Joost Groeneboer
Joost Groeneboer

Op de rode pluche bank in de foyer van het MC Theater leggen de makers van Biko's Quest uit wat we zojuist hebben gezien. De dansvoorstelling vertelt niet alleen het levensverhaal van antiapartheidsstrijder Steve Biko. Het gaat over zijn zoektocht naar rechtvaardigheid en de relevantie daarvan voor de huidige generatie in Zuid-Afrika.

handjes

Het is tijd om te delen. Delen is vermenigvuldigen. Toen ik begon met studeren en stage lopen (lang, lang geleden) werd al snel duidelijk dat wat je op je stageschool leerde allemaal gemaakt was door de stagedocent. Alle dansjes, alle voorstellingen, alle kostuums, alle muziek zelf bij elkaar gezocht en alles op eigen kracht gemanifesteerd.

We stonden recentelijk in de Balkster Courant, een regionale krant in de zuidwesthoek van Friesland! Ja, daar kom ik van origine vandaan, dus die kranten vinden het altijd leuk om het nieuws te delen over hun (oud)bewoners.

Elk jaar is het weer zover. Mijn harde schijf stroomt vol met foto’s, alle kleuren van de regenboog flitsen aan me voorbij en elke dag verander ik weer van gedachten. Net als ik begin te denken dat de druk nu toch echt te veel wordt, is daar de definitieve beslissing: het ontwerp van dé NK-jurk.

Al maanden stond het met grote letters in mijn (digitale) agenda: 23 maart was de dag dat mijn nieuwe danspartner en ik onze eerste wedstrijd samen dansten. In de Hoofdklasse ballroom bij de Nederlandse Algemene Danssport Bond zijn zo’n 20-25 actieve dansparen. Dit keer verschenen er 9 aan de start en gezien de blessures en buitenlandse wedstrijden was dit geen slechte opkomst.

In de lesgeef-periode in het najaar van 2013 dacht ik vaak met weemoed terug aan mijn tijd in Brazilië en India, waar ik echt voelde dat er 'tweerichtingsverkeer' bestond tussen mij en mijn leerlingen. Grenzen tussen werk en privé vervaagden. Ik voelde dat ik een connectie had met de dansers, dat we elkaar kenden, dat er wederzijds respect was en liefde voor elkaar.

Elk klein meisje droomt ervan een echte prinses te zijn, een mooie prinsessenjurk te dragen en in een kasteel te wonen met de prins. Nou ja, bijna elk meisje dan. Ik droomde eerder van het paard dan van de prins en stond als jong meisje dagelijks om 6 uur ’s morgens op om mijn overall aan te trekken zodat ik kon helpen met koeien melken.

De kerstvakantie staat voor de deur! Je hoort de mooiste verhalen over wat iedereen gaat doen met kerst en oudjaar in de lessen. Altijd weer genieten! Inmiddels schrijf ik al ruim een jaar blogs voor Dansmagazine.nl en het is zo mooi om te zien wat voor ontwikkelingen er zijn geweest, zowel op de twee dansscholen als in de danswereld in het algemeen.

Vorige week liep ik over Columbus Circle, een van de belangrijkste kruispunten in NYC met in het midden een groot plein is met het standbeeld van Christopher Columbus, de ontdekker van de Nieuwe Wereld. Ze plaatsen regelmatig kunst op dit plein: dit keer levensgrote rode slakken, gemaakt van gerecycled plastic door Cracking Art Group.

Joost Groeneboer

Twee jaar nadat ze Beyoncé terecht beschuldigde van plagiaat, moet Anne Teresa De Keersmaeker gedacht hebben: als mensen me willen na-apen, laat ze het dan goed doen. Afgelopen juni plaatste de Vlaamse choreografe op internet de oproep om een eigen versie van haar choreografie Rosas danst Rosas uit 1983 te maken en in te zenden.

Pagina's

Abonneren op Dans Magazine blogs