(© Elesban Landero Berriozábal via Unsplash)
In vrijwel iedere dansstudio hangen spiegels: van de vloer tot het plafond. De spiegels zijn bedoeld als hulpmiddel voor dansers om hun techniek en houding te verbeteren. Toch zorgt het er ook voor dat dansers urenlang onafgebroken naar zichzelf (en anderen) kijken. Uit verschillende onderzoeken in de loop der jaren blijkt dat (professionele en amateur) dansers vaak ontevreden zijn over hun eigen lichaam. En de spiegel? Die heeft daarmee te maken.
Lichaamsbeeld
Wie uren in de studio doorbrengt, ontkomt er niet aan: de blik die continu op de spiegel is gericht om zo de danspassen van een choreografie te perfectioneren. Je kijkt naar hoe een beweging eruit ziet, kijkt naar anderen en past je technieken aan. Het klinkt heel normaal, maar het brengt ook problemen met zich mee. Te veel in de spiegel kijken, maakt je afhankelijk van je eigen spiegelbeeld als danser. Je raakt de verbinding met je eigen lichaam kwijt: de focus verschuift van wat je voelt naar hoe de passen eruitzien.
Daarnaast wakkert de spiegel onderlinge vergelijking aan; dansers spiegelen hun bewegingen en lichamen voortdurend aan die van anderen. Zo ontstaat er bij dansers soms de gedachte dat anderen beter kunnen dansen of dat ze er lichamelijk beter uitzien. En die confrontatie wordt meestal vergroot door strakke danskleding, waarin ieder detail zichtbaarder voelt.
Risico’s
De impact van dit negatieve zelfbeeld is groot. Het leidt meestal tot gevoelens van angst en schaamte. Daarnaast kan deze externe focus het dansplezier belemmeren; de extra focus op de spiegel maakt het heel erg lastig om volledig op te gaan in de dynamiek van de dans en de muziek. Dit leidt tot onder andere minder dansplezier. Dit betekent echter niet dat de spiegel nutteloos is. Het blijft namelijk een effectief hulpmiddel om snel je techniek en houding te controleren, of om te checken of je synchroon loopt met de rest van de groep.
Hoe ga je ermee om?
Tip 1: Functioneel
Verplaats je focus bewust van je spiegelbeeld naar je innerlijke dansbeleving en de connectie met de muziek. Het is verleidelijk om de spiegel te gebruiken om jezelf te bekritiseren of te controleren, maar dit haalt je soms juist uit de flow. Probeer de spiegel daarom niet langer te zien als een graadmeter, maar puur als een functioneel, objectief hulpmiddel om je techniek en lijnen bij te sturen. Pas wanneer je stopt met kijken en begint met voelen, ontstaat er ruimte voor die vrijheid en het dansplezier.
Tip 2: muscle memory (spiergeheugen)
Je muscle memory trainen is belangrijk. Het zorgt ervoor dat je onafhankelijk blijft van de spiegel en dat je helemaal in de flow van de choreografie en de dans komt. Dat bereik je door de spiegel links te laten liggen, de choreografie blindelings te dansen en de bewegingen te gaan voelen in plaats van ze te controleren.
Het grote voordeel hiervan is dat je lichaam de muziek en de bewegingen zozeer automatiseert, dat je tijdens de choreo ruimte krijgt voor expressie. Omdat je brein niet langer hoeft te zoeken naar de volgende pas, kun je je volledig focussen op je gezichtsuitdrukking, emotie en de uitvoering. Kortom: dansen is fijner zodra het innerlijke gevoel van een beweging naadloos samensmelt met de uiterlijke vorm van de choreografie.
Tip 3: Dansplezier
Zorg er altijd voor dat je dansplezier voorop staat! Uiteindelijk is passie de reden dat je bent begonnen met dansen. Wanneer de druk om er perfect uit te zien de overhand neemt, raak je die oorspronkelijk vreugde snel kwijt. En dat is zonde! Geef jezelf de ruimte om fouten te maken en vier de vooruitgangen die je maakt, ongeacht wat de spiegel je laat zien. Door te dansen vanuit emotie en plezier in plaats van zelfkritiek en te veel perfectionisme, wordt de dansstudio een ruimte van vrijheid en expressie. En dat is natuurlijk veel fijner. Kortom: heb plezier tijdens het dansen!
